Ҳафтаи 40 · Эҳсосот ва худшиносӣ
Иқрор ба хато ва узрхоҳӣ
Хаторо эътироф ва ислоҳ кардан нишонаи қувват аст, на заъф.
Чаро ин муҳим аст
Ҳама хато мекунанд — ҳам кӯдакон, ҳам калонсолон. Муҳим он аст, ки баъд аз хато чӣ мекунем: онро эътироф мекунем, самимона узр мепурсем ва он чиро, ки мешавад, ислоҳ мекунем. Кӯдаке, ки хатояшро на бо таҳқир, балки бо дастгирӣ пешвоз мегиранд, масъулиятро меомӯзад, на тарсу пинҳонкориро.
Қисми боқимондаи ин арзиш барои обуначиён аст
Се савол барои суҳбати оилавӣ, маслиҳат барои волидон, супориши ҳафта, шаш машғулият барои 2–18-сола, инчунин ояти Қуръон ва ҳадис бо манбаъ.