Барои рушди қобилиятҳои кӯдак асбобҳои гарон лозим нестанд. Инҳоянд ду машғулияти содда барои ҳар заковат.
Забонӣ
- «Қиссаи занҷирӣ»: ҳар узви оила ба қисса як ҷумла илова мекунад.
- Рӯзномаи оилавӣ: кӯдак ҳар рӯз як воқеаро менависад ё расм мекашад ва нақл мекунад.
Мантиқию риёзӣ
- Пухтупаз бо ченкунӣ: «агар меҳмонон ду баробар зиёд бошанд, чанд пиёла орд лозим аст?»
- Бозии «чизи пинҳон»: яке чизеро дар хотир нигоҳ медорад, дигарон бо саволҳои «ҳа/не» онро меёбанд.
Фазоӣ
- Харитаи ганҷ: харитаи хона ё ҳавлиро кашед ва дар он «ганҷ» пинҳон кунед.
- Шаҳри қуттиҳо: аз қуттиҳои куҳна шаҳр ё мошин созед.
Ҷисмонию ҳаракатӣ
- «Роҳи монеаҳо» дар ҳавлӣ бо болиштҳо ва ресмон.
- Корҳои хонагӣ бо даст: шинондани гул, хамир кардан, таъмири содда.
Мусиқӣ
- Оркестри хонагӣ бо дегча, қошуқ ва шиша.
- Суруди ёддоштӣ: ҷадвали зарб ё номи моҳҳоро бо оҳанги суруди шинос ёд гиред.
Иҷтимоӣ
- Бозиҳои рӯйимизии гурӯҳӣ бо навбатгирӣ.
- «Муаллими хурд»: кӯдак ба бародар ё хоҳари хурд чизеро меомӯзонад.
Дарунфардӣ
- Саволи шом: «имрӯз чӣ туро хурсанд кард ва чӣ хафа?»
- «Ҳадафи ҳафта»: кӯдак як ҳадафи хурд мегузорад ва дар охири ҳафта натиҷаро мебинад.
Табиатшиносӣ
- Сайри ҳафтаина бо вазифа: панҷ навъи барг ё се навъи паррандаро ёбед.
- Боғчаи косачагӣ: тухмиро дар косача шинонед ва ҳар рӯз рушди онро дар дафтар қайд кунед.
Маслиҳат: ба кӯдак интихоб диҳед. Машғулияте, ки ӯ бештар интихоб мекунад, худ дар бораи қувватҳояш маълумот медиҳад. Машғулиятҳоеро, ки ӯ кам интихоб мекунад, гоҳ-гоҳ дар шакли бозӣ ва бе фишор пешниҳод кунед.
Қадами навбатӣ. Тести кӯтоҳи ройгонро супоред ё барои мулоқоти аввал вақт интихоб кунед.