Ҳафтаи 23 · Ахлоқ
Адолат
Одил будан — яъне ба ҳар кас ҳаққашро додан, ҳатто ба касе, ки ба мо писанд нест.
Чаро ин муҳим аст
Кӯдакон беадолатиро зуд ҳис мекунанд ва «Ин инсоф нест!» яке аз аввалин эътирозҳои онҳост. Вақте ки дар хона навбат риоя мешавад, чизҳо одилона тақсим мешаванд ва қоидаҳо барои ҳама, аз ҷумла калонсолон, амал мекунанд, кӯдак меомӯзад, ки худаш ҳам бо дигарон одилона рафтор кунад. Адолат эътимод ва оромиро дар оила ва байни дӯстон нигоҳ медорад.
Қисми боқимондаи ин арзиш барои обуначиён аст
Се савол барои суҳбати оилавӣ, маслиҳат барои волидон, супориши ҳафта, шаш машғулият барои 2–18-сола, инчунин ояти Қуръон ва ҳадис бо манбаъ.