Ҳафтаи 13 · Муносибатҳо
Бахшидан
Бахшидан дилро сабук мекунад, вале ин маънои онро надорад, ки ба озори дубора иҷозат диҳем.
Чаро ин муҳим аст
Ҳама хато мекунанд ва оилае, ки дар он якдигарро бахшида метавонанд, барои калон шудан ҷойи бехатар мегардад. Кӯдаке, ки ранҷишро раҳо карданро меомӯзад, ин ҳисси вазнинро рӯзҳо бо худ намегардонад. Аммо бахшидан хомӯш мондан нест: кӯдак метавонад бибахшад ва ҳамзамон гӯяд: «Лутфан, дигар ин тавр накун».
Қисми боқимондаи ин арзиш барои обуначиён аст
Се савол барои суҳбати оилавӣ, маслиҳат барои волидон, супориши ҳафта, шаш машғулият барои 2–18-сола, инчунин ояти Қуръон ва ҳадис бо манбаъ.