Ҳафтаи 48 · Ҷомеа ва табиат
Эҳтиром ба гуногунии одамон
Одамон гуногунанд: ҳар кас сазовори эҳтиром аст ва аз ҳар кас чизе омӯхтан мумкин аст.
Чаро ин муҳим аст
Кӯдакон барвақт пай мебаранд, ки одамон намуди гуногун доранд, бо забонҳои мухталиф сухан мегӯянд ва ҳар кас ба тарзи худ ҳаракат мекунад; онҳо аз мо меомӯзанд, ки ба ин чӣ гуна муносибат кунанд. Оилае, ки ба тафовутҳо на бо масхара ё тарс, балки бо кунҷковӣ менигарад, фарзандони дилкушод ва ҳурматгузор ба воя мерасонад. Ҳар инсоне, ки бо ӯ шинос мешавем, уфуқи фикри моро васеътар мекунад.
Қисми боқимондаи ин арзиш барои обуначиён аст
Се савол барои суҳбати оилавӣ, маслиҳат барои волидон, супориши ҳафта, шаш машғулият барои 2–18-сола, инчунин ояти Қуръон ва ҳадис бо манбаъ.