Ҳафтаи 49 · Ахлоқ
Мустақилӣ ва меҳнат
Он чи бо меҳнати худ ба даст меояд, аз ҳама ширинтар аст.
Чаро ин муҳим аст
Кӯдак вақте ба худ бовар пайдо мекунад, ки ба ӯ имкон диҳанд корҳоро худаш кунад, ҳатто агар оҳиста ва на он қадар хуб иҷро кунад. Дар меҳнат ӯ мефаҳмад, ки натиҷа қадам ба қадам меояд, ва меомӯзад, ки қадри меҳнати худ ва дигаронро донад. Ин одатҳо ӯро омода мекунанд, ки дар калонсолӣ ба пои худ устувор истад.
Қисми боқимондаи ин арзиш барои обуначиён аст
Се савол барои суҳбати оилавӣ, маслиҳат барои волидон, супориши ҳафта, шаш машғулият барои 2–18-сола, инчунин ояти Қуръон ва ҳадис бо манбаъ.