Ҳафтаи 34 · Ахлоқ
Сарфакорӣ
Сарфакорӣ хасисӣ нест: ин қадр кардани он чизест, ки дорем.
Чаро ин муҳим аст
Сарфакорӣ ба кӯдак меомӯзад, ки пул, об, нон ва ашё бо меҳнат ба даст меоянд ва бояд оқилона истифода шаванд. Кӯдаке, ки хоҳишро аз эҳтиёҷ фарқ мекунад ва барои ҳадафаш пасандоз мекунад, малакаеро меомӯзад, ки тамоми умр ба кораш меояд. Сарфакорӣ бо хасисӣ ҳеҷ иртиботе надорад: баръакс, он ба мо имкон медиҳад, ки ба дигарон ҳам кӯмак кунем.
Қисми боқимондаи ин арзиш барои обуначиён аст
Се савол барои суҳбати оилавӣ, маслиҳат барои волидон, супориши ҳафта, шаш машғулият барои 2–18-сола, инчунин ояти Қуръон ва ҳадис бо манбаъ.