Ҳафтаи 51 · Муносибатҳо
Хушрӯйӣ ва табассум
Табассум ройгон аст, вале метавонад рӯзи касеро равшан кунад.
Чаро ин муҳим аст
Чеҳраи кушоду хандон ба одам мефаҳмонад, ки ӯро мебинанд ва аз омаданаш шоданд, ва кӯдакон тарзи вохӯрдан бо дигаронро аз мо меомӯзанд. Некиҳои хурди ҳаррӯза — табассум, нигоҳ доштани дар барои касе, роҳ нишон додан — заҳмати зиёд намехоҳанд, вале хона, мактаб ва кӯчаро гармтар мекунанд. Ин одатҳо ба кӯдак кӯмак мекунанд, ки ҳар ҷо бошад, бо одамон муносибати гарм пайдо кунад.
Қисми боқимондаи ин арзиш барои обуначиён аст
Се савол барои суҳбати оилавӣ, маслиҳат барои волидон, супориши ҳафта, шаш машғулият барои 2–18-сола, инчунин ояти Қуръон ва ҳадис бо манбаъ.