Doğruysa zıpla
Basit cümleler söyleyin: “Kar beyazdır”, “Kediler havlar”. Cümle doğruysa çocuğunuz zıplar, değilse çömelir. Sonra rolleri değiştirin.
Zor olsa bile doğruyu söylemek güven inşa eder.
Örneği açDürüstlük, ailede ve arkadaşlıkta güvenin temelidir. Doğruyu söylediği için cezalandırılmayacağını bilen bir çocuk hatalarını gizlemez ve onlardan ders alır. Söylediği her küçük doğru, ona sözünün değerli olduğunu gösterir.
Çocuğunuz bir hatasını kabul ettiğinde önce dürüst olduğu için ona teşekkür edin, sonra bundan sonra ne olacağını sakin bir şekilde konuşun. Kendi küçük sözlerinizi tutun ve çocuğunuzun yanında “Evde olmadığımı söyle” gibi “küçük yalanlardan” kaçının.
Bu hafta her akşam, ailede birinin kolay olmasa da doğruyu söylediği bir anı hatırlayın ve ona teşekkür edin.
Basit cümleler söyleyin: “Kar beyazdır”, “Kediler havlar”. Cümle doğruysa çocuğunuz zıplar, değilse çömelir. Sonra rolleri değiştirin.
İki daire çizin: birine sakin bir yüz, diğerine endişeli bir yüz. Sorun: “Doğruyu söylediğimizde hangi yüze benzeriz? Peki bir şey gizlediğimizde?”
Bir hikâyeye başlayın: “Somon, annesinin en sevdiği fincanı kırdı…” Çocuğunuz iki son yazar ya da anlatır: birinde Somon bunu gizler, diğerinde doğruyu söyler. Hangi sonda kahramanın kendini daha iyi hissettiğini karşılaştırın.
Çocuğunuz büyükannesine, büyükbabasına ya da yaşça büyük bir akrabasına sorar: “Doğruyu söylemenin size zor geldiği ama sonunda iyi bittiği bir an oldu mu?” Cevabı birlikte iki üç cümleyle yazın.
Genciniz üç gün boyunca doğruyu eğip bükmek — abartmak, susmak ya da pohpohlamak — istediği anları ve ne seçtiğini not eder. Sonunda düşünür: hangi an en zordu ve neden?
Genciniz bir arkadaşa ya da bir şirkete duyulan güvenin zamanla nasıl büyüdüğünü ve tek bir yalanın onu ne kadar düşürebileceğini gösteren basit bir grafik çizer. Konuşun: güven inşa etmek ne kadar sürer, kaybetmek ne kadar?