Фарзанди шумо дар тест «5» гирифт. Оё ӯ мавзуъро фаҳмид? На ҳамеша. Тестҳо аксар вақт месанҷанд, ки кӯдак чиро дар ёд дорад, на ин ки чиро фаҳмидааст ва бо он чӣ кор карда метавонад.
Мисоли маъруф: дар як тести миллӣ аз наврасон пурсиданд, ки барои шумораи муайяни одамон чанд автобус лозим аст, агар дар ҳар автобус шумораи муайяни ҷой бошад. Бисёриҳо тақсимро дуруст анҷом доданд ва ҷавоб навиштанд: «31, бақия 12». Ҳисоб дуруст, вале маъно нодуруст: автобус ним намешавад — 32 автобус лозим аст. Ин фарқи байни донистан ва фаҳмидан аст.
Фаҳм чӣ гуна зоҳир мешавад
Педагогҳо Грант Виггинс ва Ҷей Мактай шаш нишонаи фаҳмро пешниҳод кардаанд. Онҳоро дар хона метавон бо саволҳои содда санҷид:
- Шарҳ: «Чаро ҳамин тавр аст? Ба ман фаҳмон.»
- Тафсир: «Ин чӣ маъно дорад? Ба ҳаёти мо чӣ дахл дорад?»
- Татбиқ: «Агар дар мағоза бошем, ин донишро чӣ гуна истифода мебарем?»
- Дидгоҳ: «Дигарон дар ин бора чӣ фикр мекунанд? Оё роҳи дигар ҳаст?»
- Ҳамдардӣ: «Агар ту дар ҷойи ӯ мебудӣ, чӣ ҳис мекардӣ?»
- Худшиносӣ: «Чӣ барои ту ҳанӯз норавшан аст?»
Се маслиҳат барои волидон
- Ба ҷойи «чӣ баҳо гирифтӣ?» бипурсед: «имрӯз чӣ фаҳмидӣ?» ва «чӣ ҳанӯз норавшан аст?».
- Бигзор фарзанд ба шумо «дарс диҳад». Шарҳ додан ба дигарон беҳтарин санҷиши фаҳм аст.
- Донишро ба ҳаёт пайваст кунед: каср дар пухтупаз, фоиз дар тахфифи мағоза, ҷуғрофия дар сафар.
Баҳо муҳим аст, вале ҳадаф нест. Ҳадаф — кӯдаке, ки донишро дар вазъияти нав истифода бурда метавонад. Ин маҳорат дар ҳеҷ як тест пурра чен карда намешавад, вале дар ҳаёт ҳар рӯз санҷида мешавад.
Қадами навбатӣ. Тести кӯтоҳи ройгонро супоред ё барои мулоқоти аввал вақт интихоб кунед.