Асосӣ / Мушкил ва роҳи ҳал

Истеъдодҳо ва заковатҳоҲама синну сол

Чӣ тавр истеъдоди кӯдакро ёфтан мумкин

Ҳар кӯдак тарафҳои қавии худро дорад, вале онҳо на ҳамеша дар баҳоҳо намоёнанд. Бо мушоҳидаи ором ва санҷидани машғулиятҳои гуногун истеъдоди фарзандатонро кашф кунед.

Чиро пай бурдан мумкин

  • Дар вақти холӣ кӯдак боз ва боз ба як машғулият бармегардад ва вақтро фаромӯш мекунад.
  • Дар бораи як мавзуъ саволҳои зиёд медиҳад ва бештар донистан мехоҳад.
  • Кореро, ки ба дигарон душвор аст, ӯ осон ва бо завқ иҷро мекунад.
  • Дигарон барои кӯмаки муайян ба ӯ муроҷиат мекунанд: оштӣ додан, чизе сохтан ё шеър ёд гирифтан.
  • Ҳангоми нақл дар бораи кори дӯстдоштааш чашмонаш медурахшанд.

Сабабҳои эҳтимолӣ

  • Баҳоҳои мактабӣ танҳо як қисми қобилиятҳоро нишон медиҳанд ва бисёр истеъдодҳо дар дарс намоён намешаванд.
  • Кӯдак ҳанӯз имкон надоштааст, ки машғулиятҳои гуногунро бисанҷад.
  • Тарс аз хато ва муқоиса бо дигарон кӯдакро аз санҷидани корҳои нав бозмедоранд.
  • Калонсолон гоҳо танҳо ба соҳаҳои «обрӯманд» аҳамият медиҳанд ва дигар тарафҳои қавиро нодида мегиранд.

Чӣ бояд кард

  1. Як-ду ҳафта мушоҳида кунед, ки кӯдак дар вақти холӣ ба чӣ машғул мешавад, бештар дар бораи чӣ гап мезанад ва аз чӣ хаста намешавад.
  2. Ҳашт навъи заковатро бо забони содда дар хотир доред: калима, мантиқ ва рақам, тасвир, ҳаракат, мусиқӣ, табиат, муошират бо одамон ва худшиносӣ. Ҳар кӯдак омезиши хоси онҳоро дорад.
  3. Машғулиятҳои гуногуни бехароҷот пешниҳод кунед: расм, сохтан аз қуттиҳо, суруд, бозиҳои ҳаракатӣ, кор дар боғ, қисса гуфтан. Бигзор кӯдак бе тарс бисанҷад ва аз он чи ба ӯ маъқул нашуд, даст кашад.
  4. «Дафтари тарафҳои қавӣ» оғоз кунед: ҳар ҳафта чанд мушоҳидаро нависед — чӣ кард, чӣ гуфт, аз чӣ шод шуд. Пас аз чанд моҳ манзараи равшан пайдо мешавад.
  5. Аз худи кӯдак бипурсед: «Кадом кор ба ту осон аст? Аз чӣ шод мешавӣ?» Инчунин фикри муаллим, тарбиятгар, бибию бобо ва дигар хешовандонро бишнавед.
  6. Кӯшиш ва пешрафтро ситоиш кунед, на танҳо истеъдодро: «Ту ин расмро се бор аз нав кашидӣ ва ҳар дафъа беҳтар шуд».
  7. Ба тарафи қавии ёфташуда ҳар рӯз ҷой диҳед ва онро барои омӯхтани чизҳои душвор истифода баред: масалан, кӯдаки мусиқидӯст метавонад ҷадвали зарбро бо оҳанг ёд гирад.

Чӣ набояд кард

  • Кӯдакро танҳо ба соҳаҳои «обрӯманд» тела надиҳед, агар дили ӯ ба чизи дигар бошад.
  • Пас аз як кӯшиши номуваффақ хулоса набароред: «Ту ба ин қобилият надорӣ».
  • Кӯдакро бо бародару хоҳар ё дигарон муқоиса накунед ва ба ӯ тамға назанед.
  • Кӯдакро барвақт ба як роҳ маҳдуд накунед: шавқҳо бо синну сол дигар мешаванд.